ذبيح الله صفا

745

تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى )

سجّادهء پرهيز چنان افشانم * كز هر تارش هزار زنّار افتد * آن مرد نيم كه از كسى ناز كشم * وز هر مرغى منّت آواز كشم از دوزخ اگر سوى بهشتم خوانند * صدبار در آن ميان عنان باز كشم 31 - حسن كاشى « 1 » مولانا حسن بن محمود كاشانى آملى معروف به « حسن كاشى » از شاعران معروف قرن هشتم هجريست كه اختصاصش بمدح ائمهء اثنى عشريه خاصه حضرت على بن ابيطالب عليه السّلام است . همهء قدما نام او را به همين نحو نوشته‌اند و او خود باسم خويش ( يعنى حسن ) اشاره مىكند « 2 » . لقب او در مونس الاحرار جمال الدين و در هفت اقليم كمال الدين ذكر شده و چنان كه از همهء مآخذ برمىآيد به « كاشى » اشتهار داشته و همين نسبت را به صورت

--> ( 1 ) - دربارهء او رجوع شود به : * تذكرة الشعراء دولتشاه ص 331 - 332 * مرقوم پنجم كتاب سلم السموات ص 39 * مونس الاحرار ص 360 * بهارستان سخن ص 335 - 336 * مجالس المؤمنين قاضى نور اللّه ص 489 - 494 * هفت اقليم امين احمد چاپ تهران ج 2 ص 457 ( 2 ) - : آن حسن نامم كه اندر مدح داماد نبى * مىكند بر طبع پاكم روح حسان آفرين